Keep calm… Χρόνος φεύγει, χρόνος έρχεται (bonus: happy song playlist)

Το άρθρο ξεκινά με μια πιο μελαγχολική διάθεση μα διαβάστε το μέχρι το τέλος, το υπόσχομαι πως θα σας αποζημειώσει! Καλή Ανάγνωση. ΥΓ: Στο τέλος σας έχω και τραγουδάκια ❤

Φεύγει ο παλιός ο χρόνος και έρχεται ο καινούριος. Μέχρι τα 10, μωρέ μην σου πω μέχρι και ολόκληρη την εφηβεία, δεν σκέφτεσαι καν ότι φορτώνεσαι στην πλάτη σου άλλη μια νέα χρονιά, δεν ξέρεις τι σημαίνει απολογισμός, σκέφτεσαι μόνο το δωράκι του Άη Βασίλη κάτω από το δέντρο, ή μέσα στην κάλτσα. Ιδίως αν σε λένε Βασίλη ή Βασιλική συνδυάζεις την Πρωτοχρονιά με γιορτή, όπως και η υποφαινόμενη. Φαϊ, οικογένεια, δωράκια, αγάπη.

Δεν είναι ωραίο να μεγαλώνεις. Στην πραγματικότητα, όσα περισσότερα καταλαβαίνεις τόσο το χειρότερο. «Συνειδητοποιώ», κακό ρήμα (άκρως φιλολογική-επιστημονική άποψη, δεν το συζητώ!😜), αντιλαμβάνεσαι κάτι που γινόταν αλλά εσύ δεν το ένιωθες γιατί έδινες σημασία μόνο σε ό,τι εσύ ήθελες, μόνο σε ό,τι σε ευχαριστούσε. Μπορεί βέβαια να αντιλαμβάνεσαι και περισσότερα από αυτά που όντως συμβαίνουν, και το νόστιμο της υπόθεσης είναι πως δεν είσαι τρελάρας, είσαι κάτι πιο επονείδιστο, ένας νορμάλ, τελειομανής, ανασφαλής ενήλικας. Και τώρα σκέψου πόσες φορές αναλογίστηκες»αχ να ήμουν μεγάλος». Βραβείο ανοιχτής παλάμης στον κύριο/κυρία παρακαλώ, και γρήγορα. 😊

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος, κι εσύ τι έκανες; Αρχίζουν όλο και περισσότερα πράγματα να σε αγχώνουν, νιώθεις όλο και πιο ανεπαρκής, σκέφτεσαι όλο και περισσότερο, έγνοιες, άγχη, τον καιρό που περνά, τι θα γίνει μετά (μάντεψε, ό,τι θα γίνει ακόμα κι αν δεν αγχωθείς), κι άλλο άγχος, ευθύνες, κι άλλο βάρος. Αναίτια. Νιώθεις και μέσα σου βαρύς, -κι έξω σου-, νιώθεις περισσότερα βαρίδια στο στέρνο. Περισσότερες σκέψεις βουίζουν στο κεφάλι σου, απόηχος των ήχων του αστικού δρόμου, διάλογος με το άλλο σου εγώ. Πονοκεφαλιάζεις πιο συχνά, κουράζεσαι πιο συχνά, στενοχωριέσαι πιο συχνά. Και πάμε τώρα στα σπάνια. Γελάς πιο σπάνια, συγχωρείς πιο σπάνια, συγκρατείς τα νεύρα σου πιο σπάνια.

Σε ενοχλούν περισσότερα πράγματα πιο εύκολα, πιο συχνά, ξεκουράζεσαι πιο δύσκολα, γιατί απλά έχεις εθιστεί στον εύκολο εκνευρισμό, παλιογκρινιάρη, δες στο τσεπάκι σου, ωπ, μια μικρή τσατίλα. Μα αυτή σε βάρυνε τόση ώρα, την άτιμη… Ξεχνάς βέβαια πιο εύκολα, βαλτώνεις πιο εύκολα και ξέρεις γιατί; Επειδή Αγαπάς πιο δύσκολα, σωπαίνεις εξίσου δύσκολα, ενθουσιάζεσαι πιο δύσκολα…
Και ποιο το όφελος; Εκείνος αδυσώπητος συνεχίζει να κυλάει, ακούς το νερό που τρέχει; Μαζί του τρέχει και ο χρόνος σαν διάδρομος γυμναστικής. Με εσένα πάνω. χι χι χι
ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Αν έχεις αναπτύξει μια καλή φυσική κατάσταση μια χαρά μπορείς να τρέξεις, και να φέρεις την ταχύτητα του χρόνου αλλά και τη διάθεσή σου στα μέτρα σου. Για άκου εδώ κάτι ενδιαφέρον φίλε μου τι πάει στραβά και το πράγμα δεν ρολάρει. Το ελαττωματικό ρουλεμάν είσαι εσύ, μήπως;
Λες ότι το νέο έτος θα είναι διαφορετικό, θα, θα, θα. Προμηνύματα ενός τσαρλατάνου πολιτικού που εμπιστεύεσαι ξανά και ξανά, ξέρεις τι θα επακολουθήσει, έχεις ξαναδεί το εργάκι, και πέρυσι, και πρόπερσι, και παραπρόπερσι και όλο κάτι τέτοια λες. Σκέφτηκες να ψηφίσεις αλλιώς φέτος (το εκάστοτε φέτος);
Ψηφίζω λοιπόν ΑΛΛΑΓΗ, αλλαγή για ό,τι με ενοχλεί, ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ για μένα για ψυχική ηρεμία για τάξη μα και ελεγχόμενη αταξία, ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ για ανάλαφρη συνείδηση, ΑΓΑΠΗ γιατί χρειάζομαι οξυγόνο να ρουφάω τη ζωή, ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ γιατί ο νους σαν και σένα είναι, λίγη εξαπάτηση θέλει, λίγα γλυκόλογα και υποσχέσεις, κι αν δεν είσαι και ένας εκ των τριακοσίων που ξέρεις, οι ελπίδες θα έρθουν όντως, οι υποσχέσεις θα πραγματοποιηθούν. Παρεμπιπτόντως, ωραίο εργαλείο το μυαλό, πολυεπίπεδο, έξυπνο και χαζό όταν γουστάρει, μαγεμένο και στυγνά λογικό όποτε του καπνίσει, βρες το κουμπί του και λειτούργησέ το προς όφελός σου.

Να σου πω και κάτι τελευταίο, κομματάκι κουφό;

Αρκεί μια και μόνη στιγμή χαράς, ενθουσιασμού, ζεστασιάς, σύνυπαρξης με όποιον αγαπάς για να ξεπλύνει μεμιάς κάθε τι αρνητικό. Γιατί η αγάπη και η ευτυχία έχουν κάτι μαγικό, μια σταγόνα τους ισοδυναμεί με πολύ μεγαλύτερη ποσότητα ευδαιμονίας απ’ ότι ένα κιλό γκρίνιας. Τι σου είπα βρε πιο πάνω, όλα είναι στο μυαλό. Βάλε στην φετινή σου «να κάνω για το νέο έτος» λίστα πρώτα τα πρόσωπα και ύστερα τα πράγματα/δραστηριότητες που σε κάνουν χαρούμενο. Στις δύσκολες στιγμές να ανατρέχεις εκεί.

Εεεεπ, βλέπω καλά, ποιος σε χαιρετάει εκεί καλέ; Μμμ, είναι αυτοί που σε αγαπάνε, χαιρέτα κι εσύ, αγκάλιασέ τους, πες τους πόσο τους αγαπάς, μπα τον ξέρεις αυτόν εκεί, μάλλον άγνωστος μου φαίνεται, τι λες, πάμε να τον γνωρίσουμε; Πςςς και τι να δεις τι βλέπω πιο κάτω, μια αγκαλιά, ένα φιλί, και φράσεις σαν μουσική ηχούν «σ’αγαπώ«, «ρε μην στενοχωριέσαι, γιατί είμαστε εμείς εδώ«, «μανούλα/μπαμπούλη είσαι η καλύτερη/ος«, «συγχαρητήρια«, «είσαι φοβερός/η«, «μωρέ μπράβο και δεν σου το ‘χα«, «χορεύουμε;«, «πάμε για μια μπύρα;«, «μπα σε καλό σου με έκανες και γέλασα!«, «συγχαρητήρια, κερδίσατε…«…

Σκέψεις για κάτι παλιό που φεύγει και αφήνει πάντα αυτή τη γλυκόπικρη επίγευση.
Σκέψεις για κάτι νέο που μόλις γεννιέται (τυχαίο ότι η γέννηση παράγει την ΑΝΑγέννηση; Δε νομίζω), και πως να το κάνουμε, κάθε ΑΡΧΗ και ελπιδοφόρα, κάθε αρχή και μια νέα υπόσχεση, ένα διαφορετικό μεγαλεπήβολο στοίχημα, μια ΕΥΚΑΙΡΙΑ για ΑΝΑΝΕΩΣΗ.
Ιδού και μερικά από τα τραγούδια που μου γεννούν την ανάγκη για αισιοδοξία, ελπίζω να σας αγγίξουν κι εσάς με κάποιον τρόπο. Ποικιλία για όλα τα γούστα, Καλή Χρονιά να έχουμε! 💝💖
Με αγάπη,
Βασιλική. 💗

 

Απολογισμός 2015: 6+1 διδάγματα της φετινής χρονιάς

Αν με ρωτούσε κάποιος αν θα ήθελα να ξαναζήσω το 2015 δεν θα ήξερα αν θα έπρεπε να πω ναι ή όχι. Ομολογώ πώς ήταν μια πολύ ιδιόρρυθμη χρονιά για την οποία δε βρίσκω κάποιον άλλο πιο εύστοχο προσδιορισμό για να τη χαρακτηρίσω. Ήταν «ακραία», καθόλου ήρεμη, σε προσωπικό αλλά και σε συλλογικό επίπεδο, με στιγμές που υπήρξαν πάρα πολύ όμορφες και καλές, αλλά και με στιγμές που ήταν αντιστοίχως και αναλόγως κακές. (Πάτα στον τίτλο για ανάγνωση του άρθρου)

Η θεωρία της Ανακουφιστικής Παρουσίας στη ζωή μας

Έχεις νιώσει ποτέ σε κάποια φάση της ζωής σου, αν και δε σου συμβαίνει κάτι συνταρακτικά καλό, ότι υπάρχει ένα άτομο που σου βγάζει προς τα έξω μια υπέρμετρη συμπάθεια; Χωρίς να κάνει κάτι το περίπλοκο, αποπνέει μια θετική αύρα και εν γένει αποτελεί μια ευχάριστη νότα μέσα στην άχρωμη, άοσμη και άγευστη πραγματικότητα; (Πάτα στον τίτλο για ανάγνωση ολόκληρου του άρθρου)